Nieuwsbrief 1998 nr. 1/ Maart (deel 3)
Deel 1
Deel 2
Murphy's Law (2)
Clubkampioenschappen in Enschede
Door John Schouten
(Murphy's laws zijn verzameld door Tadashi Asai)
Deel 2. Law of improvement: When you study joseki, you lose two stones in strength.
Deel 1 is verschenen in nieuwsbrief 1997_1.
It is a common desire for amateur Go players to gain one or two stones in strength. There are many proverbs and sayings
about making progress which almost conform to Murphy's law.
"The meijin doesn't know joseki."
"The more you study joseki, the weaker you are in strength."
There are many ways to put yourself decisively behind in the game even when you choose joseki. A strong player is always
planning to gain the upper hand by making use of variations other than joseki.
"To learn many joseki's by heart does more harm than good."
This is an judicious word indeed. In other words:
"You should not imitate a professional player, you should make moves by yourself."
There is a big difference between a professional and amateur players. A professional player can read out dozens of moves
at a glance, while an amateur player usually has to make an effort to look just a few moves ahead. Moreover the same move
can have a very different value for professional and amateur players. There are many cases that the excellent moves made
by professional players will be the worst moves for amateur players.
"When you are relatively sure that you can't make a certain move, assume you can't."
"Plays that works in theory do not work in practice, plays that work in practice do not work during the game."
"A game which begins well ends poorly. A game which begins poorly ends worse."
"You may seem to be very strong when you are learning from professional player, but it is never the case in actual
games."
"The time taken to deliberate next one move is inversely proportional to the advantage of that game."
"Thinking is the same as the sleeping for weak players."
Sequences of moves are apt to become complicated after a long period of pondering. Therefore, there are many ways that your
situation to suddenly turn nasty due to unanticipated moves made by your opponent. The strength of a move is not proportional
to the time taken to make it, but it is no good for weak players to make moves without deliberation.
"A long period of pondering will not help you make progress, but you cannot become stronger without deliberation."
"You do capture stones, but you cannot win the game."
You make an effort to capture stones by excellent sequences of moves, but on the other hand your opponent expands his
moyo(a large potential territory).
"If you understand a professional player's comments, you do not need to study under him any longer."
The deepness of the professional player's foresight is entirely beyond our amateur power. Don't be a copycat.
"When your stronger opponent shakes himself nervously, the game is hopeless."
"When your stronger opponent says, I am hard pressed to find a good move, the situation is becoming interesting for
him."
Someone who is really in trouble must be a man of few words.
"If your stone jumps over the board, you will lose the game."
We have often seen the abovementioned scene at a Go club just when he is so enraged because of being defeated successively.
If his opponent is keeping himself cool and collected, it is clear who has the bettter chance of winning the game.
Volgende keer in deel 3. Law of a fight in the Go game. (There is no master who wins a game without a bloody fight.)
Door Annemarie de Putter
(hoe het is om met André in een team te zitten) deel 3: Waarom je tegen Fons voorlopig
even niet over vijfeneenhalf komi moet beginnen.
NB: De namen in het volgende stuk zijn gefingeerd, iedere overeenkomst met
bestaande personen berust op toeval, vooral die van Fons.
Het was wederom een zaterdagochtend, redelijk vroeg, maar deze keer vroeg ik me
niet af waarom ik in vredesnaam zo vroeg was opgestaan. Dat wist ik namelijk
maar al te goed, voor de derde keer op rij mocht ik ondervinden hoe het is om met
André vd H. in een team te zitten. Omdat daar in voorgaande afleveringen al meer
over verteld is, wil ik daar eigenlijk niet meer al te veel op ingaan. Voor de
geïnteresseerde lezer: zie voorgaande nieuwsbrieven.
Goed, zaterdagochtend, redelijk vroeg, werd ik opgehaald door Pieter (mijn andere
teamgenoot) en Ingrid (onze mascotte, maar op de klok zitten moet ze nog leren!).
Toen we het waagden om blij te zijn met het mooie weer onderweg en de
weersvoor-spellers met hun winterse buien uit te lachen, werd dat meteen afgestraft
(wat hebben ze in het Oosten enorme hagelstenen zeg). We zaten nog wat te
speculeren over een naam voor ons team. De keus ging tussen ‘Eindhoven-twee-of-
drie, kweettut-nie' of ‘Let's make things worse'. Omdat we niet wisten of men-sen
de stress van de eerst naam aankonden ('Op bord negen tot en met elf Amersfoort 1
tegen Eindhoven-twee-of-drie, kweet-tutnie', dat soort dingen konden we toch
niemand aandoen), be-sloten we voor de tweede te kiezen.
Precies op tijd (volgens ons, volgens de organisatie vijf minuten te laat) arriveerden
we in Enschede. In de eerste ronde mochten we niet even langzaam opwarmen,
Pieter kreeg een tweede kyu, Andre een vierde en ik een vijfde als ik het goed heb.
Mijn tegenstander begon tegen mij te hakken, en omdat ik vond dat ik harder kon
hakken dan hij mocht ik zijn (best wel errug grote) groep ervan afslaan. André won
door wel serieus te spelen, dus dat was alweer één punt voor ons team.
In de tweede ronde werden we omlaag geloot, ik weet niet meer precies tegen wie,
maar ik kreeg een tiende kyu tegenover me. Pieter en Andre wisten ook van hun
tegenstander te winnen, dus hadden we (ondertussen mogen we het wel traditioneel
noemen) aan het eind van de dag twee van de twee punten.
Omdat Rudi in Cannes zat (vanwege een of ander vreemd spel) konden we helaas
niet met zijn allen bij elkaar slapen. Dat terwijl Pieter en ik ons nog wel zo
verheugd hadden op pits (de lange naam vergeet ik steeds maar het was geloof ik
iets met koekoeks en paarden en bomen ofzo). Pieter, Ingrid en ik besloten om dan
maar naar mijn broer in Deventer te gaan. Daarvoor zijn we nog wel met zijn allen
iets gaan eten. Dat was tenminste de bedoeling, maar omdat ik geen zin had in
Chinees belandde ik uiteindelijk met vijf vreemde mannen (vier uit Rotterdam en
een uit Enschede) bij de Italiaan. Omdat toch niemand kan getuigen kan ik dus
gewoon zeggen dat ik me daar zeer netjes gedragen heb (hehehe). Ondanks dat we
geen pits gedaan hebben dus toch nog wel een bijzonder amusante avond gehad.
Tsja, en toen die volgende ochtend. Ik vreesde al dat we traditioneel tegen
Eindhoven twee zouden moeten, maar dat was gelukkig niet het geval. Pieter had
zich de hele nacht moreel voorbereid op een eerste dan, Andre op een derde(?) kyu
en ik op een zevende kyu uit Gouda. Mijn partij verliep zeer voorspoedig (eigenlijk
wil ik het er helemaal niet meer over hebben), mijn tegenstander besloot na een zet
of vijftig al om op te geven. Ik was dus zo stom om tegen hem te zeggen dat dat
toch nog niet hoefde, om vervolgens op zeven punten te verliezen (huil!). André
had wel gewonnen, Peter niet dus deze intelligente actie van mij kostte ons team de
zege (sorry jongens, maar daarna heb ik het wel weer goed gemaakt)...
Enigszins aangedaan en emotioneel begon ik aan mijn vierde partij tegen, jawel,
Eindhoven twee! Ik was nogal strijdlustig door mijn vorige partij, en besloot om
niet bij voorbaat al te denken dat ik met wit van Fons zou verliezen. Wat Fons
dacht weet ik niet, waarschijnlijk dacht hij dat hij met zwart wel van mij zou
winnen. Welnu, hier volgt dus een stukje over de psychologie achter het go-bord. Ik
dacht: Ach, ik heb toch niets te verliezen. Laat ik er dan in ieder geval maar lol aan
beleven en eens iets gaan doen wat ik nog nooit eerder gedaan heb, namelijk Fons
zijn groepjes achterna zitten inplaats van door hem achterna gezeten te worden. Dat
was werkelijk genieten!! In rap tempo werden de stenen op het bord gezet, de een
na de ander, en al spoedig slaakte Fons zijn eerste zucht. Na deze eerste zouden
nog vele volgen, maar dat wisten we op dat moment allebei nog niet. Een spannend
gevecht volgde, het was alles of niets. Uiteindelijk wist ik zijn groep te vangen en
zelfs nog een hoekje dood te maken. Fons dacht aan de andere helft van het bord
net niet genoeg te hebben, dus begon hij met gemene opmerkingen (over
knipsteentjes vangen enzo). Voor deze ene keer lukte het mij mijn hoofd (een
beetje) koel te houden. Na nog een aantal zuchten van Fons hadden we allebei
gepast en konden we tellen. Naar mijn idee keek Fons iets te tevreden, net alsof ie
op één, of nog erger, een half punt gewonnen stond. Op het moment dat hij het
zeker leek te weten (op het bord lagen vijf punten meer voor zwart) maakte
ondergetekende de (misschien wordt het ooit een historische) opmerking: 'Hé Fons,
ik krijg nog vijfeneenhalf komi!'
Helaas was het Pieter niet gelukt om van Wout te winnen, dus de beslissende partij
was die tussen André en Jan. Jan wist deze op een paar puntjes te winnen, anders
hadden we als team van Eindhoven twee gewonnen. Op dat moment vroegen we
ons af of we als team toch eigenlijk niet de andere naam hadden moeten kiezen.
De vijfde partij moesten we tegen Enschede 3, daar waren we toch iets te sterk voor
en de uitslag was 3-0. Toen bleek dat dat halve punt tegen Fons ons (en mij) toch
nog heel wat had opgeleverd, we hadden dan wel geen vier winstpartijen als team,
maar wel tien bordpunten, wat ons dus ook een mooie set stenen opleverde.
Bovendien hadden André en ik allebei ook nog eens vier uit vijf, wat ons allebei
een boekje opleverde. Al met al toch weer een spannend en gezellig toernooi,
waarin af en toe nog wel eens onverwachte dingen gebeuren.
Uitslag:
Amsterdam + 7 + 6 + 2 + 3 + 5 5 13 17
Leiden I + 5 + 3 + 4 + 9 +15 4 13 16
Eindhoven I + 8 - 2 + 5 - 1 + 7 3 7 15
Gouda - 6 +11 +10 +12 + 8 4 9 14
Utrecht/Amersfoort I - 2 +12 - 3 + 8 - 1 2 6 14
Eindhoven II + 4 - 1 + 8 +10 - 2 3 6 14
Enschede I - 1 - 8 +12 - 2 - 3 1 6 13
Leiden II - 3 + 7 - 6 - 5 - 4 1 5 13
Rotterdam -12 +15 -11 +17 +14 3 10 12
Let’s make things... +11 +13 - 4 - 6 +18 3 10 12
Eindhovenaren:
John Schouten (2D 1 Cheng Zhuo (2D) 3
André Engels (2D) 3 Wout Molenaar (2k) 1
Jan Bernards (2k) 3 Fons Bink (3k) 2
Pieter Cuijpers (4k) 2 Andre v.d. Hoogenhof (5k) 4
Annemarie de Putter (6k) 4 Dave Lommen (12k) 1
(Dave Lommen speelde mee aan het eerste bord van Venlo, dat in de achterhoede eindigde).